40 Lent Sessions

ઉનાળાની રજા

આપણા વડીલો સાથેના આપણા સંબંધો અલગ અલગ હશે. પરંતુ આપણા દાદા દાદી સાથે ના સંબંધો અને યાદો હંમેશા આપણી સાથે રહે છે. ગુજરાતી કહેવત છે કે મૂંડી કરતા વ્યાજ વહાલું હોય. એ 99% સાચું હોય છે. બાળકો પોતાના દાદા દાદી પાસે થી વાર્તા સાંભળે છે. જોકે આજકાલ એ ઓછું થઇ ગયું છે. બધા પોતપોતાના માં ખુબ રચ્યા પચ્યા રહે છે. ઉનાળુ વેકેશન માં પણ આજકાલ બાળકો મોબાઈલ કે ગેમિંગ માં જ રચ્યા પચ્યા રહે છે. એટલે દાદા દાદી સાથે જે સમજણ જે લાગણી નો વિકાસ થવો  જોયે તે વિકસતી નથી.  આજે વાત એક પૌત્રની એના દાદા સાથે માછલી પકડવા જવાની. એ પણ એવા દેશ માંથી જેના માટે મોટે ભાગે આપણે  એવું વિચારીયે છીએ કે ત્યાં વળી કુટુંબ જેવું કઈ ક્યાં છે જ!

અમેરિકા ના એક નાના ગામમાં એક દસ વર્ષનો બાળક ઉનાળુ વેકેશન માં ઘરે આવે છે. એ જયારે એના

નાના ગામમાં આવે ત્યારે તેના દાદાને માછલી પકડવા જતા જુવે. પરંતુ દાદા હંમેશા કહે કે હજુ તું નાનો છે. આજે દાદા એ કહ્યું કે આવતી કાલે આપણે બંને માછલી પકડવા જઈશું. પૌત્ર ખુબ જ રોમાંચિત થઇ જાય છે.  તે આખી રાત કાલે સવારે શું કરીશું? કેટલી મઝા આવશે ? કેમ થશે ? બસ વિચારો વિચારો માં  ઊંઘ પણ નથી આવતી.

સવારે વેહલા ઉઠીને જયારે માતા બાળક ને તૈયાર કરતી હતી ત્યારે દાદા એ ટકોર કરી કે સફેદ શર્ટ ના પહેરાવો થી તૈયારી ચાલુ થઇ. દાદા ધીમે ધીમે વસ્તુ ગાડીમાં મુકવા લાગ્યા. ઠંડા પાણી ની બોટલો, સેન્ડવીચ, મછલીપકડવા નો સમાન વગેરે. દીકરો દરેક વસ્તુમાં દોડી દોડી ને દાદાને ઉચકવા લાગ્યો. એને ભરે લાગે તો પણ, એમ લાગે કે હમણાં  હાથ છટકી જશે તો પણ એક મઝા એક આંનદ સાથે કરવા લાગ્યો. દાદા ધીમેં ધીમે ગાડી ચલાવતા હતા. જો પિતા હોતે તો એમને બીજા થી આગળનીકળી જવાનું કહેતે. પરંતુ આ તો દાદા છે, એટલે બાળક શાંતિ થી દાદા ની વાતો  સાંભળે છે, એમના રેડિયો પર જુના ગીતો સાંભળે, થોડું એમની સાથે ગાતા રસ્તો પસાર કરવાની મઝા લે છે. માછલી પકડવા માટે જે તળાવ માં જવાનું છે એ તળાવ એક ખેડૂત ના ખેતરમાં છે. એટલે દાદા રસ્તામાં એ ખેડૂતના ઘરે લઇ જાય છે. એમની મજૂરી લેવા કે અમે તમારા ત્યાં માછલી પકડીએ.  એ મન્જુરી મળ્યા પછી દાદા સાચવીને બહાર નીકળે છે અને ચીવટ થી દરવાજો બંધ કરે છે કે જેથી ઘર વાળને તકલીફ ના પડે. બાળક આ બધું જુવે છે દાદાને અનુસરવાની કોશિશ કર્યા કરે છે. પોતે ક્યારે દાદાની જેમ કામ કરશે? એમની જેમ બધા મને ક્યારે માન આપશે તે વિચારે છે?

આખા રસ્તે દીકરાના સવાલો ચાલ્યા કરે છે. દાદા મજેદાર રીતે તેના જવાબ આપ્યા કરે છે.તળાવે પોહચી ને દાદા જેમ કહે તેમ બાળક પણ માછલી નો ચારો નાખી ને બેસી ગયો. પરંતુ થોડીવાર માં દાદાના ચારામાં મોટી માછલી આવી. બાળકના ચારામાં કાયા સુધી કઈ આવ્યું નહિ. બાળક દાદાને જોઈને એમનું પાક્કું અનુસરણ કરવા લાગ્યો. બહુ મેહનત પછી બાળકના ચારા માં પણ માછલી આવવા લાગી. દાદા બાળકને સાબાશી આપી પોતાના માંથી થોડી માછલી આપી. પાછા ફરતા પાંચ પેલા ખેડૂતને ઘરે ગયા. તેમને પોતે પકડેલી માછલીઓ બતાવી તેમાંથી જે જોયે તે લઇ લેવાની ઓફર કરી. આ સાંભળી ને બાળકને દુઃખ થયું. તેના માટે આ એની પેહલી મહેનત હતી. પરંતુ ખેડૂતે તે લેવાની ના પાડી.

પાછા ફરતા દાદા એ સમજાવ્યું કે વહેંચવાથી પ્રેમ વધે, માન પણ વધે. દીકરો મનોમન આવતા વર્ષે ફરીથી દાદા સાથે આવવાના સ્વપ્ન જોવા લાગ્યો. દાદા જાણે એ સમજી ગયા હોય તેમ ખુબ પ્રેમ થી દીકરાના માથે હાથ ફેરવીને વિચારવા લાગ્યા કે ઈશ્વર કરે ને હું પણ તારી સાથે આવી શકું. તું મને કંઈક શીખવાડ હું તને કંઈક શીખવું.

આજે કદાચ એવું લાગે કે આ તો સાવ સાદી વાત છે. એમા ક્યાંય કોઈ ચમત્કાર, પ્રાર્થના કાંઈજ નથી. પરંતુ તમને એવું નથી લાગતું કે આજની જે સ્થિતિ છે આપણા કુટુંબની ત્યાં આ વાત પોતેજ એક ચમત્કાર છે. કે આજના હાઈટેક યુગમાં એક 10 વર્ષનો છોકરો પોતાના દાદા સાથે આ રીતે આખો દિવસ કાઢે અને એમને અનુસરે!

બાઇબલ માં કહ્યું છે કે "છોકરાનાં છોકરાં વૃદ્ધ પુરુષનો મુગટ છે; અને સંતાનોનો મહિમા તેઓના પૂર્વજ છે. (નીતિવચનો 17:6)". આજે આપણા વડીલો મને બોલાવી લો એવી પ્રાર્થના કરે છે પરંતુ સાચી પ્રાર્થના "હે દેવ, હું હવે ઘરડો થયો છું ને વાળ પણ સફેદ થયાં છે, ત્યારે મારો ત્યાગ ન કરશો. તમારા સર્વ ચમત્કારો વિષે હું નવી પેઢી અને તેનાં સંતાનોને જણાવું તે માટે મને સમય આપો. (ગીતશાસ્ત્ર 71:18)". વળી આપણા વડીલો માં એક સમજણ હોય છે જે નો આપણે પણ ઉપયોગ કરવો જોયે "અમે કહીયે છીએ, ‘વૃદ્ધ પુરૂષોમાં ડહાપણ હોય છે, અને પાકી વયમાં સમજણ હોય છે.’ (અયૂબ 12:12)" કેમકે "યુવાનોનું ગર્વ તેઓનું બળ છે; અને સફેદવાળ વૃદ્ધોની શોભા છે. (નીતિવચનો 20:29)". બધું જ ગૂગલ પર સર્ફિંગ થી નથી મળતું  કેટલુંક ધોળા વાળ વાળા લોકોના મગજ અને દિલમાં સર્ફિંગ કરવાની પણ જરૂર હોય છે.

 Purvi Hope

Editor
Olivia Martins

Reference for Bible
Niyati Walter Gilbert

 Reference Story
Chicken Soup for the Soul

40 Lent Sessions

બોક્સ બહારનો વિશ્વાસ 

આપણે મોટા હમેશા આપણા નાના ને શિક્ષણ તો આપીયે જ છીએ, પરંતુ ક્યારેક એજ શિક્ષણ ને અમલમાં લાવવાનું આપણા બાળકો આપણને શીખવાડી જતા હોય છે. કારણકે આપણી વાતો ચોપડી માની હોય છે. એટલે મગજ માંથી વધુ હોય છે, અને બાળકો ની વાતો અને વર્ણતાનુંક એમના નિર્મળ હ્ર્દય થી હોય છે. તેવો આસાનીથી વાતો મણિ જાય છે અને વિશ્વાસ પણ કરે છે. તેથી જ કદાચ ઈશ્વરે કીધું છેકે " બાળકોને મારી પાસે આવવા દો  કે દેવનું રાજ્ય તેમનું છે." આજે આપણે આવીજ એક દીકરીની વાત કરીએ.

એક નાના શહેરમાં એક માતા તેની ત્રણ દીકરીઓ સાથે રહે. મોટી દીકરી 16 વર્ષની ખુબજ પ્રતિભાવાન અને હોશિયાર. કળા એ એનો વિષય. માતા  ત્રણ નોકરીઓ કરી ને ઘર નું ગાડું જેમતેમ ચલાવે. દીકરી સમજદાર અને હોશિયાર. માતા ને હમેશા મદદ રૂપ થાય. પરંતુ એક દિવસ માતા પાસે આ'વી ને કહ્યું કે "માઁ! મેં મારી

શાળા ના ફોરેન એક્સચેન્જ પ્રોગ્રામમાં નામ નોંધાવ્યું છે. હું આ ઉનાળામાં પરદેશ જઈશ.". આ સાંભળી ને જ માતાને ચક્કર આવી ગયા. પેહલા તો એ વિશ્વાસ જ ના થાય કે મારી આટલી ડાહી છોકરી આવું કામ કરે! તેણે દીકરી ને ના પડી અને સમજાવ્યું કે બેટા "આપણી પાસે એટલા પૈસા નથી. મારે તારી આ બે બહેનો નો ખર્ચો પણ કાઢવાનો છે. હું હવે વધારે કામ કરી શકું એવી કોઈજ સ્થિતિ માં નથી.". પરંતુ દીકરી ખુબ ખુશ હતી તે કઈ પણ સાંભળવા તૈયાર જ નહતી. અને દીકરી એ ફોર્મ ભરી દીધું.

થોડા દિવસ માં વળતું ફોર્મ આવ્યું. જે મોટું હતું. માતા એ  ફોર્મ વાંચ્યું અને ફી વાંચીને નિરાશ થઇ ગઈ. ફી $  3000 હતી. એટલા બધા પૈસા નો વિચાર સપનામાં પણ માતા કરી શકે તેમ નહતી.  માતા હવે પ્રાથર્ના કરવા લાગી કે હે ઈશ્વર! મારી દીકરી ને મારી હાલત સમજાય, અને હું ના પડું તો એનું દિલ ના તૂટે એ જોજે." પોતે એકલી છે અને પોતાના બાળકો ને સારું શિક્ષણ આપવા સક્ષમ નથી એ વિચારી ને પણ માતા દુખી થવા લાગી. તે રાત્રે માતા એ પછી દીકરી ને સમજાવી. પરંતુ દીકરી એ કહ્યું કે "માઁ ! તું ખોટી ચિંતા કરે છે. તેજ મને શીખવ્યું છે કે બાઇબલમાં ઈશ્વરે કીધું છે કે " ઈસુએ ઉત્તર આપ્યો, “તમે ન કરી શક્યા કારણ કે, તમારો વિશ્વાસ અલ્પ છે. હું તમને સત્ય કહું છું કે જો તમારો વિશ્વાસ રાઈના દાણા જેટલો પણ હશે તો પછી તમે પર્વતને પણ કહી શકશો કે, ‘તું અહીથી ખસીને પેલી જગ્યાએ જા અને તે જશે, તમારા માટે કશું જ અશક્ય હશે નહિ.’(માથ્થી -17:20)." તો શું ઈશ્વર મારો વિશ્વાસ પૂરો નહિ કરે! બધું થઇ જશે." માતા પોતાની આટલી નાની દીકરીની સાંજ જોઈ ને ચકિત થઇ ગઈ. છતાં જો એ નહિ થાય તો દીકરી ની શું હાલત થશે એ વિચારી ને માતા ખુબ ટેન્શન માં રહેવા લાગી.  થોડા દિવસ પછી માતા પર યુનિવર્સીટી માંથી ફોન આવ્યો, કે તમારી દીકરી નું  ફોર્મ માંડ્યું છે તો ફી ક્યારે ભરો છો? માતા એ પોતાની પરિસ્થિતિ ત્યાં કહી અને માફી માંગી કે મારી સ્થિતિ એવી નથી કે હું ફી ભરી શકું. તમે મારી દીકરીનું ફોર્મ કાઢી જ નાખો. થોડા દિવસ પછી પાછો ફોન આવ્યો કે અમે તમારી દીકરી વિષે તપાસ કરી છે. તે ખુબ તેજસ્વી છે. અમે તેને સ્કોરલશિપ આપવા માંગીયે છીએ. તો તમે કેટલા રૂપિયા આપી શકો એમ છો? તેમ જણાવો. માતા આ સાંભળીને ચકિત થઇ ગઈ. હવે એની પાસે કાંઈજ કહેવાનું નહતું. તે ભરી શક્તિ હતી એટલી રકમ જણાવી. તો સામે થી તરતજ જવાબ આવ્યો કે તમે તેનો પાસપોર્ટ તૈયાર કરો અમે અહીં થી પેપર મોકલીએ છીએ. આમ એક ગરીબ માતા ના દીકરી પોતાના વિશ્વાસ ઈશ્વર પર ના વિશ્વાસ અને પોતાની આવડત ના જોરે મોટા દેશમાં ભણવા માટે ના રસ્તે ચાલવા લાગી. આજે તો દીકરી અમેરિકા ની મોટી કોલેજ માં કળાની શિક્ષિકા છે. માતા તેને જોઈ ને પોતાનો વિશ્વાસ દ્રડ કરે છે.

આપણે મોટા દુનિયાદારી માં પડી ને ઈશ્વર પરનો શઁકા કરી બેસીયે છીએ. પરંતુ બાળકો તેમાં શુદ્ધ હ્ર્દય થી ઈશ્વર પર વિશ્વાસ મૂકે છે જે મોટાઓને પણ શીખવાની જરૂર છે. બાઇબલ માં કીધું છે કે " પછી શિષ્યોને કહ્યું, “હું તમને સત્ય કહું છું કે જ્યાં સુધી તમે લોકો બદલાશો નહિ અને બાળક જેવા નહિ બનો ત્યાં સુધી તમે આકાશના રાજ્યમાં પ્રવેશ નહિ કરી શકો.(માથ્થી 18:3)". આપણે પણ આ વાત સમજવાની છે.

ઈશ્વર આપણી ઈચ્છા સ્વપ્ન જાણે છે. બાઇબલ માં કીધું છે કે "

તમારા માટે મારી જે યોજનાઓ છે તે હું જાણું છું,” એમ યહોવા કહે છે. “તે યોજનાઓ છે તમારા સારા માટે, નહિ કે તમારું ભૂંડું થાય તે માટે. તે તો તમને ઊજળું ભાવિ અને આશા આપવા માટે છે. (ચર્મિયા 29:11)" વળી " પરંતુ દેવ પાસે તમે જે કઈ પણ માગો ત્યારે તમારે ખૂબજ વિશ્વાસથી અને તમારા મનમાં શંકા રાખ્યા વિના માગવું જોઈએે. દેવ વિષે જે કોઈ વ્યક્તિ શંકા કરે છે તે પવનના ઉછળતા તથા સમુદ્ધનાં ઊછળતા, અફળાતા મોંજા જેવો છે. (યાકૂબનો 1:6)". આપણો વિશ્વાસ જ આપણને જીત અપાવે છે. "હા, ધર્મશાસ્ત્ર કહે છે, “જે કોઈ વ્યક્તિ તેનામાં વિશ્વાસ કરે છે તેને શરમાવું નહિ પડે.” (રોમનોને પત્ર 10:11)".

 Purvi Hope

Editor
Olivia Martins

Reference for Bible
Niyati Walter Gilbert

 Reference Story
Chicken Soup for the Soul

 Reference for Images

Hymn of the Heart

Matthew 18,Bible verse

 

40 Lent Sessions

પુનઃસ્થાપન

આજે કંઈક અટપટું મથાળું છે ને! આજે ખજુરીનો રવિવાર, ઈશ્વરના વિજય વંત પ્રવેશનો રવિવાર. આજ થી દુઃખ સહન સપ્તાહ ની શરૂવાત. પ્રેમ, વિશ્વાસ અને માફી મંગાવી અને લેવી તેની શરૂવાત. આજે કંઈક જુદું લખવું હતું જેમાં આ બધીજ ભાવના આવી જાય. અને આજની વાત પણ ઈશ્વરે બતાવી જે આ બધીજ ભાવનાને સારી રીતે દર્શાવે છે.

એક ભાઈ બહેન જેમાં ભાઈ મોટા અને બહેન નાની. મોટો ભાઈ બહેનની ખુબ કાળજી લે. બહેનની નાની વાતોનું પણ ધ્યાન રાખે. બંને વચ્ચે ખુબ પ્રેમ. લગ્ન પછી પણ આ પ્રેમ કાયમ રહ્યો. ભાઈ, ભાભી અને બેન, બનેવી એક બીજાના ખુબ નજીક. ઈશ્વરનું કરવું ને બનેવીને કેન્સર થયું. ભાઈ ને ભાભી બહેન ને ખુબ સાચવે બનેવીને બચાવવા ના ખુબ પ્રયત્ન કરે. એક દિવસ બનેવીએ ભાઈ ને બોલાવી ને કીધું કે મને મારી પત્નીની કોઈ જ ચિંતા નથી. તારા જેવો ભાઈ છે પછી હું હોવ કે ન હોવ, તું એને સાચવીશ એની મને ખાતરી છે. બનેવી એ તે દિવસે પ્રભુ પાસે ચાલી ગયા. ભાઈ અને ભાભી બહેન ને સાચવાના બધા પ્રયત્ન કર્યા પરંતુ બહેન પોતાના દુઃખ માં એવી ખોવાઈ ગઈ કે એને ભાઈ સાથે ના સબંધો તો શું દુનિયા સાથે ના સંબધો કાપી નાખ્યા. ભાઈ ખુબ દુઃખી થયો.

એક દિવસ નોકરી પર ચક્કર આવ્યા અને ભાઈ પડી ગયા. હોસ્પિટલ માં ખબર પડી કે તેમની નળીઓ બ્લોક છે અને તાત્કાલિક એન્જીયોપ્લાસ્ટી કરાવી પડશે. ઑપરેશેન સફળ થયું. થોડા દિવસ તો તબિયત સુધારા પર રહી પરંતુ એક દમ થી તબિયત બગાડવા લાગી. બહુ ઓછા પેશન્ટને થાય તે એટલે ભાઈ ને રિએકશન આવ્યું અને તેની અસર કિડની પર પડવા લાગી. તબિયત દિવસે ને દિવસે બગાડવા લાગી. પતિ પત્નીને સમજમાં જ ના આવે કે એક બીજાને દિલાસો કેમ કરી ને આપીયે. શું થઇ રહ્યું છે એ ના સમજાય. એક સાંજે ભાભી પર બહેનનો ફોન આવ્યો. બહેને કહ્યું કે " મને ખબર પડી છે કે ભાઈ માદા છે. શું હું તેને મળી શકું? તમે એને પૂછો ને કે એ મને માફ કરશે? મેં એના થી મોં ફેરવી લીધું હતું.". ભાભી એ પ્રેમ થી જવાબ આપ્યો મારે એમને કાંઈજ પૂછવાની જરૂર નથી. અમને તારી જરૂરત છે તું હમણાં જ આવી જા. બહેન તેના બાળકો સાથે લઇ ને તરત જ આવી ગઈ. ભાઈ અને ભાભી ને મળી ને દિલાસો આપ્યો. ભાઈ ને ઘણા દિવસ પછી આનંદ ની લાગણી નો અનુભવ થયો. ભાઈ ને હવે લાગવા લાગ્યું કે મારે ક્યુ કામ પેહલા કરવાનું છે એ મને હવે સમજાઈ ગયું છે. એને ફોન લિસ્ટ લીધું અને એવા સાગા સંબંધી અને મિત્રો ને ફોન કરવા નું શરૂ કર્યું જેમની સાથે હવે સંબંધ ન હતો. એનું કારણ ગેર સમજ, ગુસ્સો અને કયાંક અભિમાન હતું. કેટલા કે એવા પણ હતા જેમાં કોઈ કારણ નહતું પણ સમયના અભાવે વાત કરવાનું પડતું મૂક્યું હોય. ભાઈ એ મન માં ગાંઠ વળી કે મારે હવે આ દુનિયા માંથી જવાનું જ છે તો મારી પાછળ કોઈ ગુસ્સો મૂકી ને  નથી જવું. તેણે બધા ને કોલ કેવાનું શરૂ કર્યું. 

એક મિત્ર સાથે ની ગેરસમજને તેણે પ્રેમ થી એમ કહી ને દૂર કેરી કે "તે સમયે તું સાચો હતો. હું તને સમજી ના શક્યો તે મારી ભૂલ હતી." મિત્ર તરત જ રડી પડ્યો અને દોડી ને ભાઈને મળવા આવી ગયો. આ બાજુ ડોકટરે જણાવી દીધું કે હવે બહુ તો બે મહિના છે તમારી પાસે. આ બાજુ તેમની ભણી જે નર્સ હતી તેણે બધાજ મોટા ડોક્ટરો પાસે પોતાના મામા ના રિપોર્ટ મોકલવાના શરૂ કરી દીધા હતા. તેમાંથી એક ડોક્ટરે અમુક દવા અને સંપૂર્ણ આરામ કરવાની શરતે આ ભાઈ ને બચવાનું કામ હાથમાં લીધું. તેમની દવા થી આ ભાઈ ને ફેર પાડવા લાગ્યો. 

એક દિવસ બહેન અને ભાભી એ વિચાર્યું કે આપણે તો પ્રાર્થના કરી એ જ છીએ પરંતુ બાઇબલ માં લખ્યું છે કે "કારણ કે મારા નામ પર બે અથવા ત્રણ શિષ્યો જ્યાં ભેગા થઈને મળશે તો હું પણ ત્યાં તેમની મધ્યે હોઈશ.” (માથ્થી 18:20)" વળી  એમ પણ લખ્યું છે કે "જો તમારામાંનું કોઈ માંદુ પડે તો, તેણે મંડળીના વડીલોને બોલાવવા જોઈએ. વડીલોએ પ્રભુના નામે તેને તેલ ચોળીને તેને માટે પ્રાર્થના કરવી જોઈએ. (યાકૂબનો 5:14)". તો આપણે પણ પ્રાર્થનાની વિનંતી ચર્ચમાં આપીયે તો કેવું? બધા એ આ વાત વધાવી લીધી. રવિવારની સભામાં પ્રાર્થના વિંનતી મોકલવામાં આવી. સાંજે તો ચર્ચમાંથી ઘણા લોકો પ્રાર્થના કરવા ઘરે આવા લાગ્યા.જેમ કીધું છે તેમ "અને વિશ્વાસથી કરેલી પ્રાર્થના માંદા માણસને સાજો કરે છે. પ્રભુ તેને સાજો કરશે. અને આ માણસે જો પાપ કર્યા હશે તો દેવ તેને માફ કરશે. (યાકૂબનો 5:15)", ધીમે ધીમે પ્રાર્થના, કુટુંબનો પ્રેમ, મિત્રોનો સહકાર એ રંગ લાવા મંડ્યો. ભાઈ ધીરે ધીરે સજા થવા લાગ્યા. છ મહિના ખટલામાં રહ્યા બાદ ભાઈ હવે ચાલવા લાગ્યા. આ વાત ને આજે 10 વર્ષ થઇ ગયા છે. ભાઈ 60 વર્ષ પાર કરી ચુક્યા છે. એક દમ સ્વસ્થ છે. તેવો એક સુંદર વાત કહે છે. મૃત્યુની પાસે ના એ દિવસો એ મને એ શીખવ્યું કે હું જ સાચો એ વાત ને પકડી રાખવા કરતા સંબંધ ને સાચવા સંબંધની મીઠાસ સાચવવી એ વધારે અગત્યનું છે. હું જો કોઈ ને એમ કહી દાવ કે તું સાચો ભાઈ તું સાચો તો એના થી હું નાનો નથી થતો. પરંતુ સંબંધ માં નો પ્રેમ સચવાય છે. એ મહત્વનું છે. દુનિયા માં એવી કોઈ વાત નથી કે જે ને માફ ના કરી શકાય. કે જેની માફી ના માંગી શકાય.  સુખી અને શાંતિ થી જીવવું હોય તો  માફી માંગી લેવી અને માફી આપી દેવી એ જ મહત્વનું છે. જીવનમાં પ્રેમ, ઈશ્વર પરનો વિશ્વાસ અને એક બીજા ને માફ કરી ને શાંતિ થી જીવનું જ મહત્વ છે.

બાઇબલ માં કહેવાયું છે કે ભાઈ ભાઈ પાર ભાઈ બહેન પર અપાર પ્રેમ રાખો એક બીજા ને માફ કરો "મિત્ર સર્વ સમયે પ્રીતિ રાખે છે, ખરો ભાઇ મુશ્કેલીઓને વહેંચી લેવાજ જન્મ્યો હોય છે. (નીતિવચનો 17:17)". વળી એક પીજ ને માફ કરો "એકબીજા સાથે ભલા થાઓ અને પૂર્ણ પ્રેમાળ બનો. જે રીતે ખ્રિસ્તમાં દેવે તમને ક્ષમા આપી છે તેમ તમે એકબીજાને ક્ષમા કરો. (એફેસીઓને પત્ર 4:32)". વળી ઈશ્વરે કીધું છે કે "હવે, ભાઈઓ અને બહેનો, હું વિદાય લઈશ. સંપૂર્ણ થવાનો પ્રયત્ન કરજો. મેં તમને જે કરવાનું કહ્યું છે તે કરજો. એકબીજા સાથે માનસિક રીતે સહમત થાઓ અને શાંતિમાં રહો. પછી પ્રેમ અને શાંતિનો દેવ તમારી સાથે રહેશે. (2 કરિંથીઓને 13:11)".  આવો આપણે આપણા મન સંબંધોને આ ખૂજુરીના રવિવારે પુનઃસ્થાપિત્ત કરીયે.

 Purvi Hope

Editor
Olivia Martins

Reference for Bible
Niyati Walter Gilbert

 Reference Story
Chicken Soup for the Soul

40 Lent Sessions

શિયાળાની સવાર 

કેટલીકવાર એવું પણ બનતું હોય છે કે તમારી જરૂરિયાત ની વસ્તુ પુરી થઇ ગઈ હોય પણ સંજોગો એવા હોય કે તમેં તે લાવી સકતા નથી. બાઇબલમાં કહેવાયું છે કે " તમે પક્ષીઓને જુઓ, તેઓ બી વાવતાં નથી, ને કાપતાં નથી ને કોઠારોમાં ભરતાં નથી. અને છતાય તમારો પિતા તે પંખીઓનું ભરણપોષણ કરે છે તમે તો પક્ષીઓ કરતાં ઘણા જ મૂલ્યવાન છો.  (માથ્થી 6:26)". ઈશ્વર બધું જ આપવા માટે તૈયાર છે, પરંતુ આપણો વિશ્વાસ ટૂંકો પડે છે. આપણે ઈશ્વર પર ભરોષો રાખવાની જરૂર છે. "યહોવા જ એકલા ગરીબ લોકોને ધૂળમાંથી ઉપાડે છે અને તેમની મુશ્કેલીઓ દુર કરે છે. યહોવા જ તેમને રાજાઓની સાથે બેસાડે છે અને ઇચ્છા પ્રમાંણે બહુમુલ્ય આસનો અને સન્માંન આપે છે. આ આખી ધરતી યહોવાની પોતાની છે, તેના પાયાઓ સુધી, યહોવાએ તેના પર જગત ઉભુ કર્યું છે. (1 શમુએલ 2:8)". આજ ની વાત કંઈક આવી જ છે. આ વાત કાશ્મીર ના એક નાના ગામ માંથી આવી છે.

શિયાળામાં આપણે જાણીએ છીએ કે કાશ્મીર ના બારામુલા પ્રદેશના ઘણા ગામડાઓ બરફના તોફાનના લીધે બધા થી કપાઈ જાય છે. આવાજ એક ગામમાં સેવા આપતા મિશનરી કુટુંબની આ વાત છે. આ કુટુંબમાં એક 8 મહિનાનું બાળક અને એક 6 વર્ષની બાળકી પણ હતા. વળી બરફના તોફાન ની આગાહી હોવાથી આ કુટુંબે બીજા  બેઘર લોકોને પોતના ઘરે આશરો  હતો.  બરફ નું તોફાન ધર્યા કરતા લાબું ચાલ્યું. ઘરમાંથી જરૂરત નો સમાન ખૂટવા લાગ્યો. એક સવારે છલ્લો કોલસો નાના બાળક પાસે ની અંગેઠી માં મુકાઈ ગયો. નાની દીકરી એ જયારે દૂધ માંગ્યું તો પિતા એ તેને સમજાવ્યું કે થોડું દૂધ આપણા મહેમાનના નાના બાળક માટે જ છે. આજે આપણે પેહલા પ્રાર્થના કરી એ પછી થોડા બિસ્કિટ છે તે તું ખાઈ લેજે. પિતા એ એટલા પ્રેમ અને વિશ્વાસ થી કહ્યું કે નાની દીકરી માની ગઈ. પિતા એ ઘરના બધા જ સદ્દશ્ય ને ભેગા કર્યા અને પ્રાર્થના કરી કે " હે ઈશ્વર! આજનો આ છેલ્લો કોલસો પણ વપરાઈ ગયો છે. એ તું જાણે છે. તને આમારી જરૂરત ખબરજ છે. તારી ઈચ્છા મુજબ થવા દે. તે અમને જે ગરમ કપડાં, ઓઢવા માટે ના ગરમ ધાબળા આપ્યા છે તે બદલ આભાર. તું અમારી સ્થિતિ જાણે જ છે. અમને મદદ કર.આમેન." પિતાના મુખ પર અપાર શાંતિ હતી. કોઈ ઉચાટ નહિ કે હવે એટલા લોકોનું હું કેવી રીતે પૂરું કરીશ ? કે ઈશ્વર મને ફસાવી દીધો કે એવું કઈ જ નહીં. બહાર સતત બરફ વર્ષી રહ્યો હતો. 

થોડી વાર પછી આવી પરિસ્થિતિ માં કોઈ એ જોર જોર થી ઘરનો દરવાજો ઠોક્યો. પિતા દરવાજા પાસે ગયા તો એક ભાઈ નો અવાજ આવ્યો. તમારા ઘરનો દરવાજો ખુલી નથી રહ્યો. બરફ માં જામ થઇ ગયો છે. મને તે ખોલવામાં મદદ કરો. પિતા અને બીજા આશરો લઇ રહેલા ભાઈ એ અંદરની તરફ દરવાજો ખેંચ્યો અને બહાર ઉભેલા ભાઈ એ ધક્કો મારતા દરવાજો ખુલી ગયો. તરત ઘરમાં ઠંડી હવા અને બરફ નો ઢગલા સાથે એક ભાઈ આવી ગયા. પિતા આષ્ચર્ય થી તેમને જોઈ રહ્યા. ભાઈ એ કીધું કે "હું તમને ઓળખતો નથી પણ મેં તમારા વિષે સાંભળ્યું છે. આજે વહેલી સવારે મારી આંખ ખુલી ગઈ, અને મારુ મન તમને મળવા વ્યાકુળ થઇ ઉઠ્યું. મને નથી ખબર કેમ પણ હું એટલા તોફાનમાં પણ અહીં સુધી આવી ગયો. મારા ખચ્ચર પર થોડો સમાન છે. જે લેવામાં મને મદદ કરો." પિતા એ જણાવ્યું કે "પેહલા તમે બેસો થોડા ગરમ થાવ." પરંતુ પેલા ભાઈ ના માન્યા. આથી ઘરના પુરુષઓ  તેમની  સાથે બહાર  ગયા. ત્યારે તેમના બે ખચ્ચર પર લદાયેલો સમાન જોયો. જેમાં કોલસા માટે ના લાકડાનો ભરો, દૂધ, ઘી, ઈંડા, કરિયાણું, તેલ, અને શાકભાજી હતું. આ બધો એજ સમાન હતો જે આ ઘરમાં પુરો થઈ ગયો હતો.  પિતા એ ઈશ્વરનો આભાર માન્યો. પેલા ભાઈ ને ચા નાસ્તો કરાવ્યો અને 500 રૂપિયા આપ્યા. જે લેવાની પેલા ભાઈ એ ચોખી ના પડતા, ખુબ રકઝક પછી તેવો  100 રૂપિયા લઈને વિદાય થયા. 

ઈશ્વરને આપણી બધીજ જરૂરિયાતો ખબર છે. એ ઇચ્છે છે કે તમે માંગો અને વિશ્વાશ રાખો. હું જરૂર થી આપીશ. ઈશ્વર ખુબ સમૃદ્ધ છે તે આપણી દરેક જરૂરિયાત સંતોષી જ શકે છે. "ખ્રિસ્ત ઈસુના મહિમાથી મારો દેવ ઘણો સમૃદ્ધ થયો છે. પરંતુ ખ્રિસ્ત ઈસુમાં તેની સમૃદ્ધિનો ઉપયોગ તમને જરૂરી બધી વસ્તુઓ આપવામાં કરશે. (ફિલિપ્પીઓને પત્ર 4:19)". મદદ માટે આવનાર લોકો એ ઈશ્વરના હાથ છે. જે તમારા તરફ લંબાય છે. તેનો સ્વીકાર કરો.

Purvi Hope

Editor
Olivia Martins

Reference for Bible
Niyati Walter Gilbert

Reference for Images

Darrell Creswell – A Study of Christian Grace

40 Lent Sessions

મદદગાર

ઈશ્વર કયારે કોનો કેવીરીતે ઉપયોગ કરે છે તે  શકતું નથી. એક વાર જે આપણને ઘભરાવી નાખે છે કે સાવધાન બનાવી જાય છે, તે જ વાત બની શકે કે બીજાને મદદરૂપ પણ થઇ શકે છે. થોડું અટપટું છે. પણ આ વાત અપને આમ સમજીયે.

અમેરિકાના હાઇવે ખુબ મોટા અને હંમેશા ટ્રાફિક થી ભરેલા જોવા મળે છે. એક સુંદર સવારે એક મનોચિકિત્સક પોતાની ગાડી માં એક સેમિનારમાં ભાગ લેવા માટે બીજા શહેર માં જય રહ્યા હતા. તેવો ગાડી માં એકલા હતા. તેવો સુંદર ભક્તિ સંગીત સાંભળી રહ્યા હતા. સંગીતની મઝા લેતા આરામ થી પોતાની મસ્તીમાં ગાડી ચલાવી રહ્યા હતા.ત્યાં અચાનક એમને વિચાર આવ્યો કે હમણાં એવું બને કે પાછળ થી કોઈ ગાડી સ્પીડમા  આવીને મારી ગાડીને ભટકાય, અને મારા જમણી બાજુના કાચ માં દેખાતું બઁધ  થાય, અને મારી ગાડી હવા માં ફંગોળાઈ જાય તો હું શું કરીશ? આ મનોચિકિત્સકને આશ્ચર્ય થયું કેએક દમ થી આવો વિચિત્ર વિચાર ક્યાંથી આવ્યો? તે છતાં તેવો સજાગ થઇ ગયા તેમણે તેમની ડાબી બાજુ ના કાચમાં જોઈને સર્વિસ રોડ તરફ ગાડી ધીમે ધીમે દબાવી. કે જેથી કોઈ પણ પરીસ્થીમાં તેવો ઝડપથી પોતાની જાત ને બચાવી શકે. તેમણે સંગીત ચાલુ રાખ્યું પરંતુ તે હવે ખુબ સજાગ થઇ ને ગાડી ચલાવ લાગ્યા. અચાનક તેમણે જોયું કે એક ગાડી તેમની જમણી બાજુ માંથી પસાર થઇ. એ એટલી ઝડપ થી પસર થઇ કે આ ભાઈ ની ગાડીનો જમણો કાચ ભુક્કો થઇ ગયો. એ ગાડી જમણી બાજુની રેલિંગ તોડીને એક ઝાડ સાથે ભટકાઈ ગઈ. ડૉક્ટર એક મિનિટ માટે તો ખુબજ ઘબરાઈ ગયા. તેમણે મંદ પોતાની ગાડી પર કાબુ મેળવ્યો. તેમણે જેમતેમ પોતાની  ગાડી સર્વિસ રોડ પર ઉભી કરી. તેવો મન માં સત્તત પ્રાર્થના કરતા હતા કે ઈશ્વર મને બચાવી લે.

પોતાની જાતને અને ગાડી ને સલામત કર્યા પછી ડૉક્ટર સાઈડમાં ઉભા રહ્યા. ગાડીમાંથી ઉતરીને તેમણે જોયું કે પેલી ગાડીની આજુબાજુ લોકો ભેગા થવા લાગ્યા હતા. રેલલિંગ ખુબ ખરાબ રીતે તૂટી ગઈ હતી. લોકો પેલા ડ્રાઈવર ને ગાડી માંથી બહાર કાઢી રહ્યા હતા. ત્યાં એક ભાઈ એ એક્સીડેન્ટ વળી ગાડી નો દરવાજો તોડી નાખ્યો અને બીજા ભાઈ એ ડ્રાઈવર ને બહાર કાઢી પોતાના ખભાપર ઉંચકીને ડૉક્ટર ઉભા હતા ત્યાં લાવી ને સુવડાવ્યો. ડ્રાઈવર ના નાક અને મોં માંથી લોહી વહી રહ્યું હતું. આ જોઈ ને ડોક્ટરનું મગજ ઝડપ થી કામ કરવા લાગ્યું. તેમણે પોતાની બેગ માંથી પોતાનો કોટ અને શર્ટ ભાર કાઢ્યા, તેને રોલ કરીને ડ્રાઈવર ના માથા નીચે મુકવા લાગ્યા. ત્યાં ડ્રાઈવર બોલ્યો "પ્લીઝ મને મદદ ના કરો." આ સાંભળીને આ મનોચિકિત્સક સમજી ગયા કે આ ભાઈ તો આત્મહત્યા કરવા માટે આમ ગાડીને ચલાવી હતી. ડ્રાઇવરના કહ્યા છતાં પણ તેમણે તેને પ્રાથમિક સારવાર આપી અને ત્યાં સુધી પોલીસ પણ આવી ગઈ. તેમેણ ઘાયલ ને હોસ્પિટલ મોકલી ને નજરે જોનારની સાક્ષી નોંધી. આ સમયે આ મનોચિકિત્સકે પોલીસના માણસને કહ્યું કે " આ ભાઈ ડિપ્રેશન માં છે તેવો એ મને આમ કીધું છે. તો તમે જોઈ લેજો."

ડૉક્ટર સેમિનાર પતાવી ને ઘરે પોહ્ચ્યા. તેમના મગજમાં એક્સીડેન્ટ નો બનાવ અને તેના થોડી સેકન્ડ પેહેલા તેમને આવેલા ચેતવણી  પૂર્વકના વિચાર વિષે વિચરતા રહ્યા. પછી તેમને ધીમે ધીમે સમજાયું કે એ વિચાર નહતો એ ઈશ્વરની ચેતવણી હતી. પેહલા તો એ ખુશ થયા કે ઈશ્વરે મારી સાથે વાત કરી મને બચાવ્યો. જો આમ ના થાત અને હું જ્યાં ગાડી ચલાવતો હતો ત્યાં જ મારી મસ્તી માં ગાડી ચલાવતો હોતે તો હું જરૂર થી અત્યારે ઈશ્વર સામે ઉભો હોતે. કારણકે ત્યાંથી મારે બચવાના કોઈ જ રસ્તા નહતા. પણ થોડું વધારે વિચારતા તેમને લાગ્યું કે આ મને બચાવવા માટે નહતું. આ કંઈક બીજું કંઈક વધુ ઊંડું હતું. પણ શું? એ સમજાતું નહતું. થોડા દિવસ પછી તેમના ઘરે પોલીસ સ્ટેશન માંથી ફોન આવ્યો. ત્યારે ઈન્સ્પેક્ટરે કીધું કે "પેલા અકસીડેંટ વાળો માણસ બચી ગયો છે. તમે આપેલી સારવારના કારણે વધારે નુકશાન નથી થયું. સાથે તમે આપેલી માહિતી ને કારણે અમે તેની માનસિક તપાસ પણ કરાવી હતી. જેમાં માલુમ પડ્યું કે એ ભાઈ માનસિકરીતે તૂટી ચુક્યા છે. તે ખુબ જ ડિપ્રેશન માં છે. તેથી તેમની માનસિક સારવાર પણ ચાલુ થઇ ગઈ છે. આપે આપેલી માહિતી માટે આભાર." આ સાંભળીને મનોચિકિત્સક ને સમજાયું કે ઈશ્વર મને ભચવ કરતા પોતાના એક બાળક ને મદદ કરવા મને તૈયાર કરતો હતો. તેનું એક બાળક પોતાનું જીવન ખતમ કરવા ની ભરપૂર પ્રયત્ન કરી રહ્યું હતું. તેમાંથી તેને બચાવવા માટે મને તૈયાર કરવામાં આવ્યો હતો. ડૉક્ટર વિચારવા લાગ્યા કે જે મારી સાથે થયું તે હું એક દિવસ આ ભાઈને મળી ને જણાવીશ. કે ઈશ્વર તમને કેટલો પ્રેમ કરે છે. એ ભાઈ જયારે એમ કહી રહ્યા હતા કે મને મદદ ના કરો એ ખરેખર તો તેમનું રુદન હતું કે મને બચાવી લો. કેવી અદભુત યોજના. બાઇબલમાં લખ્યું છે કે "પૃથ્વી ઉપર પ્રત્યેક વસ્તુને માટે યોગ્ય ઋતુ, અને પ્રત્યેક પ્રયોજનો માટે યોગ્ય સમય હોય છે; (સભાશિક્ષક 3:1)" વળી "ઈસુએ તેઓને કહ્યું, ‘ફક્ત એક માત્ર બાપ જ સમયો અને તારીખો નક્કી કરવા માટે અધિકૃત છે. આ વસ્તુઓ તમે જાણી શકો નહિ. (પ્રેરિતોનાં ક્રત્યો 1:7)". વળી "આજે હું જે બધી યોજનાઓ તને કહું છું તે નક્કી કરેલા સમય માટે છે. આ સંદર્શન અંત માટે કહે છે, તે ખોટું પડશે નહિ. જો તે વધારે સમય લે છે એમ લાગે તો રાહ જોજે, કારણ કે આ બાબતો અચૂક બનશે જ. મોડું નહિ થાય. (હબાક્કુક 2:3)". ઈશ્વર હંમેશા આપણો ઉપયોગ કરે છે. આપણે તૈયાર રહેવાનું છે કે એનું તેડું આપણે ચુકી ના જઇયે.

Purvi Hope

Editor
Olivia Martins

Reference for Bible
Niyati Walter Gilbert

 Reference Story
Chicken Soup for the Soul

 Reference for Images

Twitter

Our Daily Bread

40 Lent Sessions

એકલા માતા- પિતા

આજે ઘણા ઘરો માં માતા કે પિતા પોતાના  હાથે મોટું કરતા હોય છે. એનું કારણ ઘણા બધા છે. જેમકે માતા કે પિતાનું મૃત્યુ, છૂટાછેડા, માતા કે પિતા નોકરી  માટે અલગ દેશ કે શહેર માં રહેતા હોય. જેવા ઘણા કારણો છે. બાળક ને એકલે હાથે ઉછેર કરવો એ ખુબ મુશ્કેલ પરિસ્થિતિ છે. બાળકને માતાપિતા સાથે મળીને ઉછેર દરમ્યાંનના પડકારો ઝલવા મુશ્કેલ હોય છે. જાય જવાબદારી વેહ્ચાય જતી હોવા છતાં મુશ્કેલ પડતું હોય તો એકલા હાથે એજ કાર્ય કરવું કેટલું મુશ્કેલ છે એ તો જેના પર વીતતી હોય તેજ જાણી શકે. કેટલીક વાર પરિસ્થિતિ ખુબ વિકટ બને છે જયારે બીજો કોઈ સહારો ના હોય. પોતાને એકલા રહેવાનો કે એકલા કાર્ય કરવાનો કોઈ અનુભવ ના હોય. પરિસ્થિતિને કાબુમાં લઈને રસ્તો કેવી રીતે કાઢવાનો? કોઈ જ અનુભવ ના હોય ત્યારે પરિસ્થિતિ ખુબ વિકટ બને છે.
એ
ક બહેનના પતિએ તેમને છૂટાછેડા આપી ને બીજા લગ્ન કરી લીધા. બહેન ના લગ્ન ખુબ નાની ઉંમર માં થયેલા હોવાથી તેમની પાસે પૂરું ભણતર પણ નહતું. વળી એક નાની સુંદર બાળકી. એક નાના ઘર અને થોડુ માસિક ભતતું પતિ આપતો. જેમાંથી માંડ ઘર ચાલે. માતા ના પિયર પક્ષે પણ તેમના અપનાવાની ના પડી એ બીકે કે કયાંક આપણા માથે પડશે, લોકો શું કહેશે. માતા પોતાની નાની બાળકીને જોઈ ને ખુબ દુઃખી થાય. રોજ વિચારે કે મારી બાળકીનો શું દોષ? બીજા બાળકોની જેમ તેને સારા કપડાં કે સારા રમકડાં કે એ માંદી  પડે તો સારા ડોક્ટર પાસે પણ હું નથી લઇ જય શક્તિ. માતા હંમેશા પોતાનાથી બનતું કરવાની કોશિશ કરે પંતોય કઈક ખૂટે છે એની લગની રહે. એ લાગણી જયારે બીજા ના બાળકો ને જુવે ત્યારે વધુ દુઃખી થાય. પરિસ્થિતિમાંથી ભાર આવવા માતા હિંમત કરી ને પોતાનું ભણતર ચાલી કર્યું.  સ્નાતકની પદવી માટે શહેરની એક કોલેજમાં એડમિશન લીધું. દીકરીની સલાની બાજુમાં જ કોલેજ પસઁદ કરી.
એક વાર બાળકોનું મનોવિજ્ઞાન વિષય ના આધ્યાપકે એક પ્રયોગ વિષ માહીતે આપી. કે જેમાં વિદ્યાર્થીઓએ એક રૂમ કે જેમાં બારી માંથી જોવાનું હતું. રૂમમાં બે અલગ અલગ બાળકો ને રાખવામાં આવેલા. એક નોર્મલ માતાપિતા સાથે રહેતું, પૂર્ણ કુટુંબ સાથે મોટું થતું સુખી બાળક. બીજું એકલા માતા કે પિતા સાથે રહેતું, તૂટેલા કુટુંબનું બાળક. બધાને હતું અને તેમના અભ્યાસ ની ચોપડી માં પણ હતું કે કુટુંબ સાથે ઉછરેલું બાળક આત્મવિશ્વાસ થી ભરેલું, પરિસ્થિતિ ને સંજનારું, સફળ બાળક હોય છે.એટલે આ પહેલું બાળક તો સરસ શાંત અને આજ્ઞાંકિત બાળક હશે તેમ માની  લીધું હતું. પણ રિઝલ્ટ કંઈક  જુદું આવ્યું. કુટુંબ સાથે રહેતું બાળક ને તેના પિતા મૂકી ને ગયા ત્યારથી જ ધમાલ કરવા લાગ્યું. એ એટલી ધમાલ કરતો હતો કે, બિચારા વિદ્યાર્થીઓ તેને બચવા માટે પોતાનું સંશોધન ભૂલી ને તેને તોફાન કરતો રકાવામાં લાગી ગયા. આખરે અધ્યાપકે બાળકના પિતા ને ફોને કરી ને બોલાવી લીધા. તેવો આવી ને  બાળક ને જલ્દી લઇ ગયા. ત્યારે શાંતિ થઇ. તેનાથી ઉલટું ભગ્ન કુટુંબનું બાળક રૂમમાં આવ્યું. અહી  ધ્યાપક ની ખુરશી માં બેઠું. શાંતિથી પ્રાથર્ના કરી અને પોતે અધ્યાપક હોય તેમ ખાલી બેન્ચને ભણવાનું ચાલુ કર્યું. ઈશ્વરના વચનો જે તે સંદેશસ્કૂલમાં શીખવવામાં આવેલા હતા, તે ભણવાની શરૂ કર્યું. કોઈ ડર નહિ એકદમ  સટીક ઉદાહરણ સાથે ભણવાનું ચાલુ કર્યું તો, બધા સ્તભધ બની ગયા. આ સંશોધન પત્યા પછી બહેનને ખબર પડી કે આ બીજું બાળક બીજું કોઈ નહિ પણ તેની બાળકી હતી. તે દોડીને પોતાની દીકરીને વળગી પડી. માતા ને બાળકી પાર ક્લાસના બધા વિદ્યાર્થી ને અધ્યાપક ખુબ ખુશ થયા. બહેન ને નવા મિત્રો મળ્યા. આ મીત્રો એ તેમના જીવની એકલતા દૂર કરી. ભણી ને બહેન સારી જગ્યા એ નોકરી પર લાગી ગયા.
જીવની ગાડી એમજ ચાલવા લાગી. પોતાનું ખાશું મોટું ઘર બનાવ્યું. દીકરીને ભણાવી ને લગ્ન કરી વિદાય નો સમય આવ્યો. ત્યારે  માતા એ પોતાની દીકરી ને અદભુત વાત કહી. "દીકરી! દુનિયામાં એક વાત યાદ રાખજે. હું હોવ કે ના હોવ, કયારે પણ ડરીશ નહિ. કારણકે ઈશ્વર તારી સાથે છે. તે જ આપણો સાથી છે. આપણા જીવની તું જ સાક્ષી છે.મારા થી તારી કાળજી લેવામાં ભૂલ થઇ હશે, પરંતુ એણે આપણી કાળજી લેવામાં કોઈ કસર નથી રાખી. એજ આપણું કુટુંબ છે, મિત્ર છે અને મદદગાર છે. હંમેશા તેને તારી સાથે રાખજે". આ સાંભળી ને દીકરી પોતની માતાને વળગી પડી અને જણાવ્યું કે "માઁ! તું અને ઈશ્વર જ મારુ કુટુંબ છો. મારા નવા જીવન માં તારા સંસ્કાર અને બાઇબલ જ મારો સહારો અને લાકડી છે.  એ હું ક્યારે નહિ ભૂલું."
આપણે આપણા બાળકોને ગમેતે પરિસ્થિતિમાં થી બહાર આવતા શીખવું જ જોઈએ. સાથે ઈશ્વર એજ મદદગાર છે તેજ આપણો આશરો અને ઢાલ છે તે શિક્ષણ આપવું જ  જોયે. બાઇબલમાં કીધું છે કે "આ દેવ, પોતાના પવિત્રસ્થાનમાં અનાથનાં પિતા ને વિધવાઓનાં રક્ષક છે. (ગીતશાસ્ત્ર 68:5)" વળી "તમારી બધીજ ચિંતાઓ તેને સોંપી દો, કારણ કે તે તમારી સંભાળ રાખે છે. (1 પિતરનો પત્ર 5:7)". આપણે જાણીએ જ છીએ કે ઈશ્વર જયારે આપણો રક્ષક તરણહાર હોય ત્યારે " યહોવા મારો ખડક, મારો મજબૂત કિલ્લો છે. દેવ મારો ખડક છે. તે મારું આશ્રયસ્થાન છે. તે મારી ઢાલ છે. તેની શકિત મારું રક્ષણ કરે છે. પર્વતોમાં ખૂબ ઉંચાઇ પર તે મારું સુરક્ષાનું સ્થાન છે." વળી  "પરંતુ પ્રભુ વિશ્વસનીય છે. તે તમને સાર્મથ્ય પ્રદાન કરશે અને દુષ્ટ (શૈતાન) થી તમારું રક્ષણ કરશે. (2 થેસ્સલોનિકીઓને 3:3)". તો એવો આપણા બાળકોને યોગ્ય શિક્ષણ આપીયે. કારણકે "હૃદયભંગ થયેલાઓને તે સાજાઁ કરે છે; અને તે તેઓના ઘા રૂઝવે છે અને પાટા બાંધે છે. (ગીતશાસ્ત્ર 147:3)".

 Purvi Hope

Editor
Olivia Martins

Reference for Bible
Niyati Walter Gilbert

 Reference Story
Chicken Soup for the Soul

 Reference for Images

WAY-FM

40 Lent Sessions

અગાપે પ્રેમ (ઈશ્વરીય પ્રેમ)

માનવીનો ઉછેર તેનું માતાપિતા અને કુટુંબમાં થાય છે. આ જ કુટુંબ માણસને બનાવે છે અને બગાડે પણ છે. માણસમાં સાચા ખોટા સંસ્કારોનું ઘડતર તેના માતાપિતા કરે છે, જેની અસર તેના આખા જીવન દરમિયાન જોવા મળે છે. સારા સઁસ્કાર તેને તારે છે, અને ખોટા સંસ્કાર તેને ડુબાડે છે. આવા સઁસ્કારોને આપણે લાડ અને પ્રેમ કહીયે છીએ. બાઇબલ મુજબ પ્રેમ ના ચાર પ્રકાર છે. 1. પ્રણય અથવા રોમાન્ટિક પ્રેમ. 2. કૌટુંબિક પ્રેમ એટલેકે માતાપિતાનો પ્રેમ, ભાઈ બહેનો નો પ્રેમ. 3.મિત્રનો પ્રેમ . અને 4 છે અગાપે પ્રેમ એટલેકે ઈશ્વરનો પ્રેમ. બાકીના ત્રણ પ્રેમ જયાંથી પુરા થાય છે ત્યાં થી આ પ્રેમની શરૂવાત થાય છે. જેમાં કોઈ શરતો નથી. કોઈ સીમા નથી. તેને સમજવો જેટલો અઘરો છે એટલોજ તે આપણી પાસે અને સહેલાઇ થી મળી જતો હોય છે. સમજવું થોડું અઘરું છે. આપણે આ વાત થી સમજીયે.

એક ભાઈ ની આ આપવીતી છે. જે આપણે તેમના જ શબ્દમાં સમજીયે. તે કહે છેકે "મારો જન્મ જે કુટુંબમાં થયો હતો તેમાં અમને એવા સંસ્કાર આપવામાં આવ્યા હતા કે 'આપણે કયારે પણ ભૂલ કરતા નથી. આપણી નિષ્ફ્ળતા હંમેશા બીજાની ભૂલોને કારણે જ આપણને મળે છે. એટલે આપણી નિષ્ફ્ળતાના જવાબદાર પણ બીજા જ લોકો છે.' વળી હું પહેલાથીજ લડાયક વૃત્તિ ધરાવતો હતો. એટલે મેં કયારેય એ ના વિચાર્યું કે મારી નિષ્ફ્ળ જિંદગી માટે મારી ભૂલો જવાબદાર છે. જો હું એમ માનતો જ ના હોવ કે ભૂલો હું કરી શકું છું તો ભૂલ સુધારવાની વાત જ ક્યાં થી આવી? મને મારામાં ભૂલો જ દેખાતી નહતી. એટલે સરવાળે નિષ્ફ્ળતા, દુઃખ અને સ્વભાવના કારણે ઝગડા, ગુસ્સો નફરત થી ચારેબાજુ એ ઘેરાઈ ગયો  હતોં. આ ગુસ્સો ધીરે ધીરે ઈશ્વર તરફ વળ્યો હતો. હવે હું મારી નિષ્ફ્ળતા માટે ઈશ્વરને જ દોશી માનવ લાગ્યો હતો. જે જે લોકો સાથે મારે ઝગડો થતો તેને હું ઈશ્વર તરફ થીજ મોકલવામાં આવ્યા છે તેમ જ માનતો. મારા બાળપણ થીજ ઈશ્વર મને પસંદ નથી કરતા તેમ હું માનવ લાગ્યો હતો. જે માન્યતા સમય જતા વધુ ને વધુ દ્રડ બનતી જતી હતી. 

એક દિવસ હું મારા સુથારી કામ પર થી પાછો આવતો હતો ત્યારે એક કાકા એક જૂની પુરાણી એન્ટિક ખુરશી ભંગારમાં આપી રહ્યા હતા. મેં જોયું કે આ ખુરશીમાં થોડું સમારકામ કરવામાં આવે તો તે સારી થઇ શકે છે અને તેને વેચીને હું સારા રૂપિયા મેળવી જ શકું છું. જેની મને ખુબ જરૂર હતી. મેં કાકા ને જઈને કીધું કે 'તમને આની જરૂર ના હોય તો તે મને આપી દેશો?', અને કાકા એ ઘસીને ના પડી દીધી. જેમ થતું હતું તેમ હું એ કાકા સાથે ઝગડી પડ્યો અને ઈશ્વરને કોસવા લાગ્યો.

ધીરે ધીરે મને આ રોજના ઝગડા, નિષ્ફ્ળતા થી કંટાળો આવા લાગ્યો. હું એકલો તો ક્યારનો પડી ગયો હતો. પણ મને એક જ બીક હતી મૃત્યુની. આ બીકના કારણે હું જીવનને એક બોજાની જેમ વઢેરી રહ્યો હતો. આખરે એક શિયાળાની બર્ફીલી સવારે મેં મારી જાતને મૃત્યને સોંપી  દેવાનું નક્કી કર્યું.અમારા ગામની નદી શિયાળામાં બરફ થઇ જાય છે. હું મારી ગાડી લઈનેત્યાં ગયો. ગાડી કિનારાથી દૂર ઉભી રાખી. મારા ગરમ કપડાં ને ગાડીની ચાવી ગાડીમાંજ રાખીને હું ચાલતો ચાલતો નદીતરફ જવા લાગ્યો. મારો પ્લાન ખુબ સરળ હતો. હું નદીમાં ઉતરી ને છાતી સમોડા પાણી માં ઉભો રહીશ. પાણી તો ખેર હતું જ નહિ એટલે એમ કહેવાય કે નદીમાં આસાન જગ્યા એ કાણું પડી ને બરફ માં ઉતરી જઈશ. જ્યાં મારુ શરીર થીજી જશે અને હું મૃત્યુ પામીશ. કોઈ સંજોગોમાં જો હું પાણી માંથી બહાર આવી ગયો તોપણ ગાડી એટલે દૂર હતી કે ભીના કપડે ત્યાં સુધી પોંહચતા પહેલા હું ઠરી જઈશ ને મૃત્યુ પામીશ. ચોક્કસ પણ સરળ યોજના હતી મારી. હું ચાલતો ચાલતો નદી પાસે પહચ્યો કે એક ક્ષણ માટે મને પેલી ખુરશી અને ખુરશી વાળા કાકા યાદ આવ્યા. મારી આંખો સામે થી મારૂ આખું જીવન પસાર થઇ ગયું. ત્યાં જ મને પાછળ થી કોઈ નો ધીમો, શાંત અને મીઠો અવાજ આવ્યો 'ભાઈ! આ જીવનનું તને કોઈ કામ નથી, તો તે મને આપી ના શકે?'. હું ઉભો થઇ ગયો. મેં પાછળ જોયું તો કોઈ નહતું. હું થોડુ આગળ ચાલ્યો ત્યાં ફરી એજ અવાજ સંભળાયો. મને એ સમજાઈ ગયું કે આ અવાજ ઈશ્વરનો છે. મને દુઃખ સાથે આનંદની લાગણી એ ઘરી  લીધો. હું કે જેને પોતાના જીવન ના 40 વર્ષ ઈશ્વર નિંદામાં અને પાપ માં કઢ્યા. હું કે જેણે ઈશ્વરના લોકો સાથે ઝગડવાનું, હેરાન કરવાનું જ કામ કર્યું. હું કે જે નિષ્ફ્ળ, એકલો, માથાના ફરેલો, ગુસ્સા થી ભરેલો, અભિમાની. મારાજીવનની એવી એક પણ ક્ષણ નહતી કે જેના લીધે ઈશ્વર મારી સાથે વાત કરે. તેવા માણસ પાસે ઈશ્વર તેનું જીવન માંગી રહ્યા છે! અને હું ત્યાં જ ઘૂંટણે પડી ગયો. મારી આંખો માંથી આસું વહેવા લાગ્યા. એ આંસુ  સાથે મારી બધીજ નકારાત્મક લાગણીઓ ધોવાવા લાગી. મને મારી ભૂલો દેખાવા લાગી. આજે હું ખુશ છું.  તે દિવસ થી મેં મારી જાતને ઈશ્વરને સોંપી દીધી. મારા જેવા પાપી ને અપનાવા માટે ઈશ્વરનો પ્રેમ જ કામ કરે.ઈશ્વરનો બિન શરતી પ્રેમ. મેં ત્યાં થીપાછા આવી ને બધા પસે માફી માગી ને જીવનની નવી શરૂવાત કરી. હું હવે શાંત અને સફળ જીવન જીવું છું. હું ઈશ્વરના સેવા કાર્ય કરું છું. ખુશી શું છે એ હવે મને સમજાય છે. આ બધું જ ઈશ્વરના પ્રેમ ના કારણે મને મળ્યું છે. તે માટે હું ઈશ્વર નો ખુબ આભાર માનું છું."

તો જોયુ ! ઈશ્વર કે જેનો અગાપે પ્રેમ કેવો ચમત્કાર કરે છે! આપણે ખાલી એને આપણા જીવનમાં જગ્યા આપવાની હોય છે. એ જયારે હ્ર્દય રૂપી દ્વાર ને ટકોરા માંગે ત્યારે આપણે આપણા હ્ર્દયો ખોલી ને તેમને અંદર આવા દેવાના હોય છે. બાકી નું કાર્ય તો એજ કરે છે. કોઈ શરત કે સીમા વગર એમના પ્રેમ થી. બાઇબલમાં કીધું છે કે "અને તેથી આપણે જાણીએ છીએ કે દેવે આપણને કેટલો બધો પ્રેમ આપ્યો છે. અને આપણે તે પ્રેમ પર વિશ્વાસ કર્યો છે. દેવ પ્રેમ છે. જે વ્યક્તિ પ્રેમમાં રહે છે તે દેવમાં રહે છે, અને દેવ તે વ્યક્તિમાં રહે છે. (1 યોહાનનો પત્ર 4:16)", વળી "જે રીતે પિતાએ મને પ્રેમ કર્યો તેમ હું તમને પ્રેમ કરું છું. હવે મારા પ્રેમમાં રહો. (યોહાન 15:9)". ઈશ્વરનો અદભુત અને અજાયબ જેવો પ્રેમ કે જે જીવન અને લોકો ને પુરા જ બદલી નાખે છે. "જ્યારે મેં વિચાર્યુ કે હું હવે પડવાનો છું ત્યારે યહોવા દેવે મને ટેકો આપ્યો. (ગીતશાસ્ત્ર 94:18)". ઈશ્વરનો પ્રેમ આપણને ક્યારેય પડવા નથી દેતો.

Purvi Hope

Editor
Olivia Martins

Reference for Bible
Niyati Walter Gilbert

 Reference Story
Chicken Soup for the Soul